Team Bezemer stoort zich niet aan de opgelopen straftijd en “cruist” verder
04-01-2012
09:33
De rit van dinsdag: Het werd een zware dobber op de flanken van de alom tegenwoordige Andes. Uitgedroogde rivierbeddingen, kuilen en rotsblokken maakten de route inderdaad uitermate cassant en vergden permanent een opperste concentratie bij de rijders en hun assistenten. Het parkoers bracht de teams twee keer tot een hoogte van 3000 meter om dan af te dalen tot circa 1000 meter: de finishlijn aan de poorten van San Juan. Het Antwerpse Team Bezemer begon om 10u53 (lokaal) in San Rafael als 47ste vrachtwagen aan de verbindingsrit. Om 15u38 nam de MAN, als 45ste wagen, de start van de 208 km lage chronorit. Finish in San Juan na 4u05min54sec.
“Een lange dag, maar eentje waarin we de draad toch weer perfect konden oppakken nadat we maandag te laat binnen kwamen en drie uur straftijd incasseerden”. De spirit zit er weer volop in bij Cor, Daniël en Jan en dat ondanks het feit dat ze door die verloren tijd in de tweede chronorit naar de 56ste plaats zijn teruggezakt.
Dinsdag liep het inderdaad perfect in de chronorit naar San Juan. “Al was de hitte loodzwaar”, hijgt de MAN navigator in het bivak aan de voet van de Andes nog na. “Gelukkig kunnen we het raampje van de truck op de verbindingsrit wat open zetten, want bij een buitentemperatuur van 40 graden en met die brandvrije pakken aan, is het echt afzien in de cabine”… De rit van dinsdag had veel weg van het Afrikaanse kamelengras met veel bulten. “We botsten vaak van de ene naar de andere bult”, vervolgt Cor Bezemer. “Halfweg konden we opnieuw vlotter doorzetten, maar nadien kregen we er weer van langs… Op zeker ogenblik moesten we een uitgedroogde rivierbedding in en toen die alsmaar smaller werd – ons voertuig had nauwelijks plaats om er zich een weg doorheen te banen – dacht ik echt dat we verkeerd zaten. Bleek dat we toch de juiste “cap” hadden genomen en uiteindelijk konden we, na een constante dagprestatie, als 42ste afsluiten. In een prachtig decors overigens, want de vele lichten van het bivak weerkaatsen op de machtige bergflanken rondom ons en dat is een fenomenaal schouwspel”.
Woensdagmorgen oogden Cor, Daniël en Jan - na een perfecte en lange nachtrust - dan ook bijzonder fit. “Het was belangrijk dat we wat slaap konden inhalen”, zo klinkt het. “Vandaag wordt het immers opnieuw een lange rit, 750 km in totaal en opnieuw belooft het ruig te worden op de flanken van de Andes. Vooral ook veel klimwerk, want in de eerste 100 km tegen de klok, moeten we een hoogteverschil van ruim 2000 meter overwinnen…” Dat het luchttoevoersysteem voor de bandendruk nog niet hersteld is, lijkt niet direct een probleem. “In de woensdagetappe krijgen we immers haast geen zand voor de wielen”, licht piloot Daniël Cnudde toe, “dus kan Jan het nog iets rustiger aan doen wanneer hij de MAN aan een inspectieronde onderwerpt. Geeft hem ook de tijd om links en rechts eens te gaan kijken in het bivak. Zo blijf je op de hoogte van wat er allemaal gebeurt… En eens de slaapachterstand weggewerkt is, kan hij die herstelling aanpakken. Want zand… dat krijgen we eind deze week nog meer dan genoeg te verwerken en dan moet ons systeem weer optimaal werken. Wij willen immers nog wat plaatsen vooruit schuiven in de klassering”!
