Ton Van Spanje schreef:Dreigen met het stilleggen van de proef etc. wat hij dan met net genoeg volume deed zodat ook het andere publiek het hoorde. En de echte rallyfans hadden we dan al snel op onze hand en die deden dan ook nog wel eens een duit in het zakje, waarop de oproerkraaiers of indamden of vertrokken..
Dit werkt inderdaad heel goed. KP Best twee jaar terug waar men haaks links onder de snelweg door het overhard opgaat, dreigde geen doorgang te vinden doordat toeschouwers het vertikten zover te zakken dat men uit het zicht van de automobilisten op de snelweg bleef. Gelukkig werden de officials, die beleefd en correct behoren te blijven, op een wat lompere manier geholpen door het echte rallypubliek. Het effect was dat de dwarsliggers niet wisten hoe snel ze aan de aandacht van 'ons' moesten ontsnappen.
Helaas moet je op een proef op met name industrieterreinen wat voorzichtiger in je uitlatingen zijn. Want daar wil het type 'dwarsligger' nog weleens in de meerderheid zijn.
Bloedirritant en tegelijk grappig was een voorval voor de start van Oirschot 1. Ik stond bij de marshalls van post 11, welke een punt op een doorgaande fietsroute afsloot.
Nadat we met veel moeite en wat lelijk kijken over en weer, een ouder echtpaar ervan hadden weten te overtuigen dat ze zonder persoonlijke toestemming van de wedstrijdleiding niet met de fiets de proef op kwamen, werden we belaagd door een drietal Oost-Europese dames. Deze bleven maar complete volzinnen in het Pools(?) op ons afvuren en wilden totaal niets weten van alternatieve routes die ik ze in het Engels aan de hand van een kaartje probeerde te wijzen. Toen echter één van de dames zich er probeerde langs te wurmen, was het no more mr. nice guy. Toen heb ik m'n stoeltje maar gebruikt om de doorgang fysiek te versperren en ze duidelijk gemaakt dat ik geen 200 kilometer heb gereden om mijn plezier te laten vergallen door een stelletje eigenwijze halve garen. Het werd nog wel een beetje komisch toen ik het Engels maar liet voor wat het was en elke volzin of verwensing, op een enigzins bijdehandte wijze in het Nederlands beantwoordde. Jammer en tegelijk gelukkig maar, dat ze op op een gegeven moment
wel toestemming kregen naar de andere kant van de proef te gaan. Waarom gelukkig? Ik denk dat ik daar anders de hele proef had gestaan om te voorkomen dat ze zouden proberen in 1 minuut, een afstand van 2 minuten te overbruggen na de start van de proef. Want daar waren ze eigenwijs genoeg voor
