Redelijk resultaat ondanks blessure en lekke band.
08-11-2005
08:53
De voorbereiding voor deze wedstrijd was alles behalve optimaal. Dat rallyrijden een goede conditie vereist staat buiten kijf, maar voor Johan Faes bleek in de afgelopen weken dat het trainen voor zo’n goede conditie soms wel eens gevaarlijker uit kan pakken het rallyrijden zelf. Een zware valpartij tijdens het mountainbiken zorgde er voor dat Johan in de periode na de succesvolle Barneveld rally alleen maar aandacht kon besteden aan het revalideren van een zeer zware schouderblessure. Ondanks prima werk van trainers en therapeuten moest Johan de wedstrijd beginnen met een stijve schouder en een overdosis aan pijnstillers.
Of die gezorgd hebben voor wat minder scherpte tijdens de eerste proef zullen we nooit weten, maar dat hij een losliggende steen raakte en hierdoor lek reed staat helemaal vast. Aangezien het een linker voorwiel betrof MOEST de equipe gaan wisselen op de proef. Iedere EVO rijder weet namelijk dat een Lancer een gevoelige kabelboom aan die kant van de auto heeft zitten die kapot kan slaan als je met een lekke band door blijft rijden. Dat zou helemaal het einde van de wedstrijd betekenen, dus die keuze is gauw gemaakt. Ondanks een razendsnelle wissel verloor de equipe toch 3 ruim minuten waardoor het lot m.b.t. het eindklassement nu helemaal in handen van de andere rijders kwam te liggen. Het enige wat Arie en Johan nog konden doen was uitrijden en het tempo hoog houden.
Steeds werden tijden genoteerd in de top 10 en op meerdere proeven waren ze zelfs wederom de snelste in de standaard klasse. Het bleef dus voor het nationale eindklassement spannend tot het allerlaatste moment. Zelfs op proef 7 van de 10 reden nog 4 equipes in de klasse N4 (Garvelink, Bolderheij, Hazeleger en Faes) exact dezelfde tijd!! Tussenstanden waren er niet, dus iedereen reed voor wat hij waard was, want alles was nog mogelijk. Bolderheij lag op proef drie 7 minuten lang in een greppel, van Eldik had zijn koppeling kapot en de overige N4’s bleven ook maar doorrijden zodat het een welhaast onmogelijke rekensom werd die moest bepalen wie nou eindelijk kampioen N4 moest gaan worden. Uiteindelijk en lang nadat de laatste wagen over het podium kwam bleek dat Dirk Garvelink de gelukkige was. De “FABORY boys” werden in deze wedstrijd 20ste algemeen en 8ste in de eigen klasse.
De kleine kans op het kampioenschap die er dit jaar voor Arie en Johan was, was mede door de lekke band op proef 1 verkeken. Maar de wetenschap dat ze de aansluiting met de absolute top nu definitief hebben gevonden geeft meer dan voldoende energie voor het komende seizoen. Dan willen de heren vanaf de eerste wedstrijd gaan knallen zodat ze hun lot in 2006 in eigen hand hebben.
Terugkijkend op het seizoen 2005 kan vastgesteld worden dat het FABORY rallyteam een enorme sprong voorwaarts heeft gemaakt. Dit alles zou nooit mogelijk zijn geweest zonder de inzet en de medewerking van de vele sponsors, de monteurs en de mensen achter de rijders. Namens het team mag ik hen dan ook hartelijk danken voor de bijdrage die ze hierin hebben geleverd.
