Murphy's law lijkt een achterhaald verhaal als Erik van Loon zijn relaas doet over zijn Dakar tot nu toe. De koelingsproblemen van dag één zijn na twee dagen en nachten eindelijk verleden tijd maar de hele zoektocht naar het probleem en de resolute oplossing hebben ondertussen zoveel tijd geëist dat er vandaag weer een dag achter de rug is waar de ANWB wegenwacht jaloers op zou zijn. De nacht voorafgaande aan dag 3 werd besloten de cilinderkop te vervangen. Dat is thuis in een goed uitgeruste werkplaats al een hele klus. In de woestijn, 's-nachts met een bijtende zandstorm is dat nog een paar graadjes erger. De monteurs hebben de hele nacht doorgewerkt om uiteindelijk op de valreep de auto af te leveren voor de start. Erik & Marc waren nog maar net onde rweg op de liaison toen meteen weer een nieuw euvel de kop op stak.
Erik van Loon: "De wagen schakelde niet goed terug. Nadere inspectie leerde ons dat een rubber van de schakelkabel kapot was. Samen met Marc hebben we dit zo goed als mogelijk opgelost. Maar dit was nog maar een voorteken voor de rest van de etappe. Vlak na de start hoorde ik een flinke knal achter in de motorruimte. Turbo slang eraf geklapt. Dat was redelijk vlug opgelost. Even later lazen we op de display af dat de laadspanning van de dynamo was weggevallen. Weer onder de kap gedoken en dit keer moesten we even langer zoeken. Marc ontdekte een los contact in de stekker verbinding. Ook dit euvel snel verholpen en weer terug op weg. We raken zo steeds verder achterop in het startveld en dat maakt het er allemaal niet gemakkelijker op. De pistes zijn kompleet tot poeder vermalen door alle auto’s en t rucks en het is enorm opletten om niet in de diepe sporen vast te rijden. Soms moet je zelf een nieuw pad banen langs de piste en dan kom je wel eens een struikje tegen. Meestal geen probleem maar vandaag natuurlijk niet. De slang van het bandenaflaat systeem werd los gerukt en dan loopt de band gewoon langzaam leeg. Wederom werk aan de winkel dus. Het schakelprobleem bleef ook nog regelmatig de kop opsteken en dat werd er niet makkelijker op toen ook nog eens de koppeling het begaf. De piste was ondertussen overgegaan in een goed begaanbaar gravel gedeelte waardoor we besloten de proef uit te rijden om zodoende niet nog meer tijd te verliezen met reparaties. Je kunt het eigenlijk al raden, zo ver kwam het niet. Plots viel de stuurbekrachtiging weg. De multibelt die ook diverse andere componenten, zoals onder de waterpomp, aandrijft was eraf gelopen en dat op een goede 30 km van de finish van de proef. Bij toeval stopte Pierre Blom met de snelle assistentie truck van het bekende Dakarsport team. Hij was erg (Dakar)sportief en bood aan ons te slepen. We gingen op het aanbod in maar dit bleek nog een hele klus. Met dik 100 per uur achter een vrachtwagen die een wolk van stof en steen opwerpt is een heel speciale ervaring. De stenen vlogen ons letterlijk om de oren en omdat we geen stuurbekrachtiging hadden was het ook fysiek een hele kunst om heel het spul op de baan te houden. Vanavond kan er ook gewoon een nieuwe voorruit in want hier is voor carglas geen eer meer aan te behalen. We hebben letterlijk en figuurlijk sterretjes gezien."
Onvoorstelbaar hoe gelaten Erik is als hij zijn verhaal doet. Dat ook dit Dakar is weet je van de verhalen maar als je het dan allemaal op één dag beleeft dan zou je het bijna niet geloven. "Gelukkig zitten we nog in de wedstrijd en daar draait het momenteel allemaal om. Marc heeft zich vandaag wederom van zijn beste kant laten zien en je snapt er niks van maar we hebben beide nog volle moed voor een goede afloop van dit avontuur. Want dat is het zeker! De monteurs kunnen weer een nachtje vooruit. We liepen vandaag door de grote reparatie (cilinderkop vervangen) zwaar achter de feiten aan maar zolang we alles kunnen oplossen geven wij de moed niet op", aldus Van Loon.
Redacteur: Persbericht Van Loon Racing | Foto's Eigen foto