Kees Koolen wist niet of hij moest lachen of huilen en deed het dus maar allebei door elkaar. Blij was hij dat hij er was, maar volop balend dat hij zijn maatje Jurgen van den Goorbergh moest achterlaten in de woestijn. Op vijf kilometer voor het einde van de special hield de GoKoBra-buggy van Van den Goorbergh er definitief mee op. Hij had al de hele dag zonder remmen gereden, met kapotte stuurkogels gedeald en met een kapotte dynamo te maken gehad. Het was de dynamo die hem uiteindelijk nekte.
,,We hadden de hele tijd samen gereden, vertelde Koolen. ,,Om beurten voorop. Het laatste stuk reed ik voorop. Ik kwam aan de finish en Jurgen kwam maar niet. De mevrouw van de tijdmeting zei dat ik toch echt moest gaan om op tijd in het bivak te zijn, anders mag ik niet meer starten. Ik moest door, anders waren we er allebei uit.
Om 18.03 uur kwam Koolen aan in het bivak in Arica. Aan het einde van de rustdag klokte hij uit voor de zesde etappe, die op vrijdagochtend begon. Koolen en Van den Goorbergh begonnen pas om drie uur s middags aan de special, compleet afgedraaid van de voorgaande 24 uur ploeteren. ,,Ik kon op het laatste stuk verbinding naar Arica mijn ogen amper openhouden, bekende Koolen. ,,In de woestijn is dat niet zo erg, dan stuur je vast in het zand. Maar op de weg moet je dat niet hebben, want dan ben je dood. Ik heb in de woestijn wel momenten gehad dat ik dacht: Ik schei ermee uit, ik stop, puur van vermoeidheid. Maar dan sleepte Jurgen mij erdoorheen en op zijn zwakke momenten sleepte ik hem erdoorheen.
De duinen waren verrassend genoeg geen probleem voor de buggys. Met afgelaten banden pruttelden de autootjes zonder al te veel moeite tegen de hoge zandheuvels op. ,,Dat ging echt geweldig goed, vond Koolen. ,,Het probleem zit in de voorkant van de buggy. We kunnen niet doorrijden, want dan breken de stuurkogels. Ik had er twee kapot, Jurgen vijf. Op 140 kilometer in de proef besloten de twee om elf uur s avonds om maar te gaan slapen. Ze wisten al dat er nog een vreselijk zwaar stuk voor hen lag, wat in het donker niet te doen was.,,Het was stervenskoud. Ik had bevroren tenen. Ik had alleen een dun jasje bij me, verder niets. Om een uur of vier zijn ze weer gaan rijden, op weg naar een tweede serie duinen en kilometers kapot gereden feshfesh met stenen erin. Ondertussen moesten ze steeds accus wisselen vanwege de kapotte dynamo van Van den Goorbergh. ,,Op een gegeven moment dacht ik: Nu zijn we er bijna, vertelde Koolen. ,,Maar toen kwam het feshfesh nog, waarin we uren en uren hebben staan sukkelen. Met een beetje gas erop zou het geen probleem moeten zijn, maar zodra we dat deden vloog er weer van alles kapot.
Koolen ging in het bivak douchen, eten en slapen, terwijl de monteurs met de jeep op weg gingen om Van den Goorbergh op te halen. De special van de zevende etappe, van Arica naar Antofagasta, werd met ongeveer 200 kilometer ingekort. Oorspronkelijk zou de etappe bestaan uit twee proeven. Het tweede deel werd geschrapt, waardoor er 252 kilometer meetellend voor het klassement over zou blijven. De organisatie had daartoe besloten omdat een deel van de tweede proef over een parkoers met veel feshfesh ging wat al eerder door met name de trucks kapot was gereden.
Na een omstreden jurybeslissing ging echter ook Koolen eruit zodat hij niet eens aan de 7e etappe mocht beginnen. De jury in de Dakar Rally heeft bepaald dat Kees Koolen niet meer mag starten in de zevende etappe. Koolen kreeg dat s avonds laat te horen, kort nadat Jurgen van den Goorbergh compleet uitgewoond was aangekomen in het bivak in Arica.
De reden die werd gegeven is dat Koolen en Van den Goorbergh niet de volledige vijfde etappe hebben afgemaakt, maar vanaf CP2 over de weg zijn gekomen. Het vreemde is dat het hoofdkwartier in Parijs via de satelliettelefoon tegen Koolen en Van den Goorbergh heeft gezegd dat ze via de weg naar het bivak in Iquique mochten rijden en dat Dakar-directeur Etienne Lavigne zelf hen nog succes is komen wensen voordat ze van start gingen in de zesde etappe. ,,Dan hadden ze ons niet moeten laten starten, vindt Koolen, die protest aantekende tegen de omstreden jurybeslissing en Lavigne probeert te bewegen de uitspraak te laten herzien. Zolang niet 100 procent zeker was dat Koolen niet mag starten, ging het team ervan uit dat alles startklaar moet zijn.
Voor Jurgen van den Goorbergh is het spel sowieso uit. Hij kon de zesde etappe, van Iquique naar Arica, niet afmaken. Vijf kilometer voor de finish hield de dynamo van de GoKoBra-buggy er definitief mee op. Van den Goorbergh werd door zijn assistentie naar het bivak gesleept, waar hij ruim drie uur na de vastgestelde eindtijd aankwam.
,,Ik ben nagenoeg kansloos, wist Van den Goorbergh. ,,Maar ik wil er wel alles aan doen om Kees te laten starten. Al moeten we hemel en aarde bewegen, dit is niet eerlijk. Als je niet meer kunt vertrouwen op wat je van het hoofdkwartier te horen krijgt, is het einde zoek. Ondertussen stond Van den Goorbergh nog bij te komen van zijn eigen avonturen. ,,Het is echt niet te geloven wat er allemaal mis is gegaan, vertelde hij. ,,De ene na de andere stuurkogel ging kapot. Ik heb sterk de indruk dat we een verkeerde partij hebben gekregen. Dat gaan we thuis eens helemaal uitzoeken. Voorlopig is het gewoon ontzettend balen dat ik niet verder kan. Als de buggy loopt, is het echt geweldig. Aan het vermogen, de snelheid en de mogelijkheden ligt het niet. Ik ben nog steeds overtuigd van de potentie van de buggy. Een betere test dan de Dakar Rally kunnen we niet hebben. We weten nu waaraan het schort en dat gaan we verbeteren.
Alle protesten mochten niet baten, Kees Koolen mocht gisteren niet van start voor de tweede week van de Dakar.
