hier komt transparant png logootje!
Waar kenners de vrijdagavond aanvankelijk bestempelden als ‘opwarmertje', bleken de deelnemers daar achteraf heel anders over te denken. Topfavoriet Peter van Merksteijn Junior reed namelijk direct op de eerste klassementsproef lek, besloot het wiel van zijn Ford Focus WRC te wisselen op de klassementsproef en verloor enkele minuten. Daarmee leek hij zichzelf bij voorbaat uit te schakelen voor de zege, al dacht hij daar zelf anders over. "Het is pas net begonnen, er kan nog van alles gebeuren" verklaarde van Merksteijn op de service. Verrassend leider op dat moment was Skoda-rijder Gert Huzink. Lang kon hij daar niet van genieten, want op de tweede klassementsproef (Mierlo) parkeerde hij de bolide op een boom. "We remden al vroeger dan in de pacenotes stond, maar toch gingen we nog te snel.", verklaarde Huzink. Hij was niet de enige, want diverse rijders verslikte zich in de snelle, knijpende, soms blinde bochten van de nieuwe klassementsproef. De term ‘opwarmertje' was dus zeker niet op zijn plaats. Verrassende leider na deze turbulente start was Bernhard ten Brinke (Ford Focus WRC), met de hete adem van de Mitsubishi van Piet van Hoof in zijn nek.
Op de zaterdagochtend maakt Piet van Hoof direct duidelijk dat hij resoluut voor de winst gaat. Op de eerste proef bij Vlierden neemt hij de leiding over van Ten Brinke. Snelste in de wedstrijd was op dat moment Jasper van den Heuvel. Ook hij reed lek op vrijdagavond, wisselde en moest minuten heroveren op de concurrentie. Met negen snelste tijden op de twaalf klassementsproeven van zaterdag, was de prestatie van de rijder in de standaardklasse groots te noemen. Hij beloonde die prestatie met de zege in die standaardklasse. Peter Bijvelds uit Erp, die met zijn Mitsubishi lang leidde in de standaardklasse, viel eerder op de avond uit met een kapotte turbo. In de strijd om de eindoverwinning had Van Merksteijn zijn inhaalrace toen ook al moeten staken dankzij een kapotte aandrijfas.
Met nog twee proeven te gaan was de balans duidelijk, Piet van Hoof moest vijftien seconden verdedigen in de wetenschap dat hij op eerdere runs van die proeven dertien seconden had verloren op Ten Brinke. ‘De proef Ekkersrijt lijkt op een circuit. Dat is iets wat ik goed kan en ik ken de proef nu. Bovendien heb ik ondanks een foutje, op de vorige doortocht al zeven seconden gepakt. Meer dan tien seconden terugwinnen op die proef moet dus mogelijk zijn', analyseerde Ten Brinke voor aanvang van de laatste boucle. Maar ook van Hoof was op en top gemotiveerd. ‘We zullen het op Oirschot moeten doen en op Ekkersrijt de schade beperken', was zijn reactie. Dat lukte, want Ten Brinke strandde op zeven seconden in een mooie, faire strijd. De derde plaats was voor Van den Heuvel, die zich terugknokte vanaf plaats vijfentwintig! De vierde plaats was er voor Erik van Loon uit Riethoven, die daarmee knap het zilver in de standaardklasse pakte. Vijfde en snelste voorwiel aangedreven auto was Jan de Winkel in een Renault Clio R3. Meest turbulent was misschien toch wel de wedstrijd van Paradigit-rijder Arjen de Koning. Zijn zesde plaats zou niet doen vermoeden dat hij daarvoor een koprol en een bezoek aan een sloot moest overwinnen.
Eindstand 45ste Paradigit-ELE Rally
1. Van Hoof/Leermakers Mitsubishi Lancer Evo 4 (A8) 1h 40m 36s
2. Ten Brinke/Van Goor Ford Focus WRC06 (A8) +0:07
3. Van den Heuvel/Kolman Mitsubishi Lancer Evo 10 (N4) +3:21
4. Van Loon/Box Mitsubishi Lancer Evo 10 (N4) +5:06
5. De Winkel/Bosscha Renault Clio R3 (A7) +5:56
6. De Koning/Verschuuren Mitsubishi Lancer Evo 7 (A8) +6:01
7. Verkooijen/Smeets Subaru Impreza STI N14 (N4) +6:13
8. Temmink/Elbert Subaru Impreza WRC S12 (A8) +6:28
9. Bolderheij/Röling Mitsubishi Lancer Evo 9 (N4) +6:53
10. Vossen/Findhammer Mitsubishi Lancer Evo 9 (N4) +7:45
N.b. De eerder als vierde geklasseerde Jeroen Swaanen werd uit de uitslag geschrapt door de wedstrijdleiding n.a.v. een onreglementair geachte handeling
