Annabeth Bleijenberg kreeg tijdens de Conrad Euregio Rally de gelegenheid om Ipatec Racing voorman René Kuipers de notes voor te lezen. De jonge navigatrice die nimmer eerder in een WRC op wedstrijdsnelheid genavigeerd had, vertrouwde zondagavond al haar ervaringen aan de tekstverwerker toe. Lees de belevenissen van een debutant in een WRC:
"Na 2,5 jaar oefenen was het dit weekend eindelijk zover. Ik mocht voor het eerst navigeren in een Subaru Impreza WRC S14. Vorige week vrijdag kreeg ik het onverwachtse telefoontje van Ipatec Racing met de vraag of ik bij René Kuipers wilde instappen in de Subaru. Natuurlijk hoef je daar dan niet over te twijfelen en was het antwoord al snel bedacht en de voorbereidingen konden gaan beginnen.
Tsja en hoe bereid je, je dan voor op zoveel geweld. Dit is haast niet te doen denk je dan. De ervaring welke je hebt bij andere rijders is natuurlijk mooi meegenomen, maar een clio of een 205 komen daar niet echt bij in de buurt. Nog even praten met Erwin Berkhof wie ook al veel ervaring heeft bij René en dan komt het toch op jezelf neer.
Vrijdag vroeg afgereisd naar het natte Twente om daar eerst zusje lief die ook meedeed in de rally in Hengelo af te zetten en daarna door te rijden naar Ipatec Racing in Zenderen om vanaf daar met Edger Nijhuis door te rijden naar Wevers Sport om daar kennis te maken met René, de service mensen en de auto.
Daar aangekomen eerst even met René staan praten en daarna maar is in de auto gaan zitten. Ik kwam zo een 50cm te kort met de benen en 20 cm in de hoogte om erin te passen. Heel de auto moest dus verbouwd worden. Nadat we alles uitgemeten hadden zijn de monteurs hard aan het werk gegaan om alles aan te passen en zijn René en ik opstap gegaan om te gaan verkennen. Het verkennen ging lekker snel. René kende natuurlijk de weg daar op zijn duimpje dus we reden heel gemakkelijk van proef naar proef. Alles stond ook vrij snel op papier. De eerste drie proeven van de zaterdag nog een keer nagereden in het donker en toen op na Hotel Hengelo om daar met ze alle nog wat te drinken.
Zo zenuwachtig als ik was, toen toch nog wat notes erbij gepakt van andere navigatoren om toch nog is te vergelijken, maar kon eigenlijk niet zo 1.2.3 zeggen van...nou dat moet ik toch echt even veranderen. Daarna vroeg naar bed toe want zaterdag moesten we al vroeg op om weer te gaan verkennen. De zaterdag verliep net zo vlot als de vrijdag en al snel waren we op de service. Nog een keer de auto passen..helemaal perfect! Kwam nog steeds niet boven het dashboard uit maar aangezien ik dat wel gewent was, was dat niet echt een probleem. En dan wachten tot je mag gaan starten. Voor het eerst dus in de auto terwijl hij rijdt! Ik had hier en daar al wat tips gehad dat ik mijn hoofd echt tegen de achterkant van de stoel moest houden en dat als ik slim was ik gewoon de eerste 4 notes al aan René gaf, mocht ik ze gelijk kwijt zijn van schrik.
Zo gingen we naar de eerste proef. KP Gansewinkel. Vanaf de start ging het gelijk super, moest wel erg wennen aan de snelheid maar ow wat was dat gaaf! Je merkt gewoon niet dat het zo hard gaat! Op dat moment had ik even het gevoel dat ik bij Rinse in de Volvo zat...zo weinig gevoel heb je met die auto als het nat is! En aangezien zo een Volvo gewoon een zeepkist is op wielen is dat ook erg comfortabel! (hiermee wil ik niet zeggen dat een Volvo of iets anders te min voor me is hoor! Want ook daar stap ik met plezier in!) De eerste proef ging gelijk snoeihard! Een 2e tijd algemeen! Wat voelt dat gaaf zeg!
Op naar KP 2 Temmink. Dat ging helaas een stuk minder. Op de eerste bocht gelijk lek gereden en omdat de proef maar erg kort was, besloten niet te wisselen. Even een momentje gehad voor een chicane maar daarna toch redelijk door kunnen rijden. KP 3 ging weer lekker en zo gingen we naar de service. Even bijkomen van al dat geweld! Echt geweldig gewoon! Je hebt gewoon niet in de gate wat zo een auto doet en hoe hard het gaat. KP 4 ging het helaas helemaal mis. Na een lang gravel pad blokkeerde de wielen bij het aanremmen en zo te hard de bocht in moeten zetten en aan de buitenkant de sloot in gegleden, net te diep om eruit te komen, tsja en daar lig je dan.
Gelukkig heeft René me eruit geholpen en achteraf bleek het met de schade erg mee te vallen. We miste al een schermpje door die lekke band en de enige schade die we van de sloot overhielden was dat we de spiegel waren verloren, maar ook die hadden ze terug gevonden. Zo zat voor ons dus helaas maar waar, dag 1 erop. Maar de volgende dag zouden we starten door middel van het super rally systeem.
Helaas vanochtend weer vroeg het bed uit voor een herkeuring en nog 1 proef verkennen. Na het verkennen weer aan de start, maar met nog wel in je achterhoofd het uitstapje van gister. Toch ging het weer hartstikke lekker, met als resultaat 2x een 3e en wederom een 2e tijd algemeen. Op het industrieterrein is de beleving in een WRC heel anders, dan is het in een keer wel bruut geweld! Maar wel geweldig!
Uiteindelijk er gigantisch van genoten! En echt onder de indruk! Inmiddels is het bijna 21uur en ben ik echt helemaal op. Dus zometeen een lekkere warme douche tegen de spierpijn (dat krijg je dus wel van zo een apparaat) en daarna na een kop thee heerlijk mijn bedje in! Weltrusten! En hopelijk komt er ooit een vervolg! Ipatec Racing, Wevers sport en vooral René, het was helemaal super! Hartstikke bedankt voor deze gigantische ervaring!"
