Kroesbergen-Hupkens niet alleen onderweg als startlijstvulling
12-11-2006
11:43
Wordt het binnenland, of zoeken we het verder weg? Dat was de vraag voor de Evo 6 equipe Kroesbergen / Hupkens zo vlak voor het einde van het seizoen. De Condroz, of een Duits evenement?. Of stiekem die ultieme droom, de WK-ronde in Wales?
Niets van dat alles. Lekker dicht bij huis. Onder het mom van "Gun de Tukkers ook een volle startlijst" werd ingeschreven voor editie 2006 van de Conrad Euregio-rally. Twee dagen waarin 110 km proef afgelegd mocht worden met legaal hoge snelheden. En kans op nat weer. Hetgeen voor Steven een nieuwe ervaring moest worden, want dat was in de 14 maanden dat de Evo in bezit is, nog niet eerder gebeurd. Nat werd het echter niet, glad daarentegen wel.
Zaterdagochtend nam de docu-controle een flinke hap uit de verkentijd. Wat wil je, met 104 starters, die allemaal hun laatste kans dit jaar pakken. Daarom snel naar de eerste proef. En wat verder tekenend was voor de rest van de wedstrijd was de eerste hairpin naar de start. Na een iets te enthousiaste remactie besloot de ABS van de verkenauto de remdruk er af te gooien. Winterbanden of niet. Nul komma nul grip. En steken maar. Tot twee uur werd alle tijd benut om notes van "mist" kwaliteit te schrijven en zorgvuldig te controleren.
Onder een loodgrijze hemel werd de Mitsubishi Lancer Evo 6 om circa half vier uit het wachtpark gehaald om er vervolgens intermediate banden onder te zetten. Tevens in het achterhoofd houdend, dat na deze wedstrijd de aandrijving een revisie moest ondergaan en het materiaal met beleid behandeld moest worden, werd koers gezet naar de eerste proef, een rondkoers. Daar werden we meteen getrakteerd op een vertraging. In de verte zagen we een mooie brandweeractie bij de startstreep. Later bleek dat de Golf van Weijs een brandstoflek had, die van de ex-van de Berg-auto een hele dure vuurkorf dreigde te maken. Tijdig ingrijpen voorkwam erger en de Golf werd naar de onverhard-chicane geduwd, die dit jaar voor de afwisseling eens niet in de proef was opgenomen.
Toen was het onze beurt. Eerste flauw rechts, Chicane, Hairpin....goed, Rechts twee diep snijden, onverhard, down en up en remmen vanaf 160. En daar was het al bijna afgelopen. Langzaam trok de achterkant van de Evo naar rechts richting publiek. Het ging veel te hard op dat echte tennisveldgravel. Net op tijd kwam de Evo weer terug om maximaal te kunnen vertragen. Tweede rondje maar eens rustiger gedaan. Resultaat een 13e tijd algemeen. Steven had zichzelf overtroffen. Maar de eerste remactie was niet reproduceerbaar.
Tweede proef liep op tijd. Het slechte wegdek deerden de Proflex Jumbo's niet. Snelheden lagen weer ruim aan de 170. Tot bij post 4 de snelwegbescherming zijn werk moest doen. Hier klopte de snelheid ook niet met de aanwezige grip. Na een bliksemactie met de handrem beukte de achterzijde van de Evo in de waterbak. Zeker 15 seconden verlies, maar het reed allemaal nog. Toen door het drukke zaterdagverkeer naar Usselo. Ruime rijtijd en gelegenheid voor keuvelen met de rallycollega's. En direct na de TC was het weer feest. De proef was nog niet klaar en lag dus stil. 20, 30 en 40 minuten wachten terwijl de duisternis intussen inviel. Er werd toegestaan dat lampenbakken werden gebracht, waardoor ineens allemaal 400-watt bulten verschenen op de wagens van de concurrentie. Kroesbergen / Hupkens vonden echter dat dat niets met rallyrijden te maken had, dus startten zij zonder dit hulpmiddel. De van te voren berekende marge tot duisternis van 45 minuten bleek helaas niet voldoende. Letterlijk blind op de notes de proef over. Het resultaat 5-6 seconden verlies.
De tweede boekel liep gelukkig gesmeerder. Op het Rutbeek was het zicht stukken ontspannender met de xenon-verlichting die er nu wel op zat. Op het eerste stuk onverhard was een vliegbrevet meer op zijn plaats dan een internationale licentie. Daar bleef dan ook het bumperplastic met de "Rally-Partij Nederland" sticker liggen als gevolg van een harde landing na een wortelstronk. Een bocht verder, waar de verkenauto al niet wist waar die grip vandaan moest halen, volgde weer een bijna-sortie op volle snelheid. Diepe sporen in het plakzand gooide de Evo een meter naar rechts zowat het weiland in. Weer zo'n momentje. Wel een dertiende tijd.
Om circa 22.00 uur kon de Evo worden opgelapt met Ducktape en werd deze ter overnachting aangeboden aan het Parc Ferme. Door de spin op het derde rondje Akzo en het van de achterkant bekijken van een hoofdpijl op de hairpin na het viaduct op de afsluitende proef van die avond, zat er niet meer in dan een negentiende tijd algemeen.
Na een korte nachtrust, een snel ontbijt rap naar KP Hengelo om het industrie-terrein op papier te zetten. Equipe Kroesbergen / Hupkens kende de westelijke sectie naast de Makro nog niet, maar alle beschikbare ruimte werd snel genoteerd om eens lekker te kunnen vegen met de Mitsu. Om 10.19 uur was het weer party-time. KP 9 werd 10'05" lang bezet door startnummer 18 en de organisatie voegde daar onbedoeld 9 minuten aan toe. Even protesteren via contactpersoon rijders, Arie Kroeze. Die wist dit keurig op te lossen.
Op de voorlaatste proef bij Thom de Jong voor de deur was de wachttijd door de ruime rijtijd zodanig lang, dat de remtemperatuur ver was teruggelopen. De rekening werd gepresenteerd in de vorm van vier blokkerende wielen, een afgewurgde motor en bijna-contact met een schrikhek in de allereerste bocht. Goed voor vele, vele seconden verlies en geprikkelde stembanden voor de navigator als gevolg van de bandenrook die langstrok. En dan maar tijd inhalen op overige wegsecties van de 14 km lange landelijke proef. Dat leidde in de eerste hairpin bijna tot een onbedoeld bezoek aan de remzone (het route boek had het over NO BRAKE ZONE - mag je hier niet remmen dan??). Maar dankzij een handremingreep van de tweede bestuurder kwam de neus met een heeeerlijke zwieper toch nog in de goed richting te staan. Maximaal teamwerk dus.
De rest van de wedstrijd werd op materiaalsparend tempo afgewerkt. Het achterdifferentieel hing compleet los in de ophangrubbers en dreigde aandrijfaskoppelingen te vernielen. KP-tijden van rond 20-23e plaats waren het gevolg, maar uitrijden was daarvan wel het directe effect van deze maatregel.
Steven en Ronald konden terugkijken op een wedstrijd met veel lol, incidenten en narrow escapes. Er had zeker meer in had gezeten dan de zestiende plaats algemeen en vierde in de klasse, maar de kunst van het finishen is toch het meest essentiele onderdeel van deze tak van autosport. En dat stemt tot vreugde.
U hoort in 2007 nog van hen!
Redacteur: Persbericht St Autosport Ede | Foto: Hein Arns
