Mikko Hirvonen vocht drie dagen een spektakelstuk uit met Sebastien Loeb om de zege in de Noorse sneeuw. Achteraf heeft de Fin toegegeven toch wel teleurgesteld te zijn geweest dat hij er niet in geslaagd is Loeb te verslaan.
Hirvonen leidde de dans op de opneingsdag, maar verloor de leiding aan Loeb op de laatste klassementsproef. Daarna werd hij twee dagen lang in de achtervolging gedwongen om de Citroen C4 van Loeb te achterhalen. Ondanks een vrije hand op de zondag, Hirvonen mocht van M-Sportbaas Wilson vol op de aanval gaan, maar kon de opgelopen achterstand alleen maar terugbrengen tot 7.7 seconden.
Tijdens de laatste proef moest Hirvonen opnieuw het onderspit delven ten opzichte van Loeb. Loeb won en vergrootte zijn voorsprong in het kampioenschap naar 6 punten. Hirvonen staat inmmiddels wel op de tweede plaats omdat Dani Sordo niet verder kwam dan een vijfde plaats in Noorwegen.
Toch was Hirvonen teleurgesteld over het missen van de eerste zege van het jaar: "Het was niet het resultaat dat ik me wenste. Ik heb de wedstrijd op zaterdag verloren toen ik geen antwoord had op de snelheid van Loeb. Natuurlijk ben ik daar teleurgesteld over, maar ik ben wel blij dat we strijdend ten onder gegaan zijn. Het was een verschrikkelijk mooi gevecht."
Hirvonen bekende ook dat hij de laatste proef niet meer helemaal voluit gereden had: "Ik heb na een kilometer of vijf in de laatste proef de handdoek geworpen en opgegeven. Ik kon niet sneller en de auto werd onrustig omdat ik niet voldoende grip meer had. Toen ik op de splits zag dat ik 2 seconden langzamer was heb ik het gas losgelaten en genoegen genomen met de tweede plaats."
Ondanks zijn teleurstelling over de tweede plaats, was Hirvonen er snel bij om het Noorse evenement als een van de beste sneeuwwedstrijden uit zijn carriere te benoemen. "Dit was het beste winter evenement dat ik ooit gereden heb. En geloof me ik heb er veel gereden", zei Hirvonen. "Het was fantastisch om drie dagen lang op het randje te rijden in de sneeuw en zo'n geweldig gevecht te leveren. Om te eindigen op minder dan 10 seconden achterstand na 360 km proef zegt voldoende denk ik. De scheidslijn tussen een klein foutje en een perfecte proef afleveren is zo dun bij deze snelheden. Ik heb zo enorm veel risico's genomen en kon niets meer doen. Maar we moesten allebei enorme risico's nemen, want de strijd was zo spannend."
Redacteur: Hein Arns | Foto's Tinus