De stoom kwam uit de oren van Frans Verhoeven bij binnenkomst in het bivak in San Rafael, na afloop van de tweede etappe van de Dakar 2012. En dat was niet van de schroeiende hitte van boven de 40 graden. Verhoeven was woest.
In de eerste etappe was hij al een ico (afstandsmetertje) verloren doordat de moertjes niet goed waren vastgedraaid. In de tweede etappe was het nog een tandje erger. Het begon met een veertje van de koppeling dat verkeerd om zat waardoor Verhoeven bij het inrijden van een greppel de controle over zijn motor verloor en vol met zijn gezicht op de opbouw knalde. ,,Tanden door mijn lip. De binnenkant van mijn bovenlip ligt helemaal open.
Het gebeurde kort voor het eerste controlepunt. En dat terwijl het juist lekker ging. Verhoeven won terrein op directe concurrenten als Olivier Pain en Helder Rodriguez. ,,Alleen tegen Cyril Despres was niet te rijden, constateerde Verhoeven. ,,Die reed wel zo gigantisch hard. Na CP 1 kon Verhoeven weer inlopen op Pain en kon hij de Fransman zelfs inhalen. Dat betekent dat hij zeker een minuut had goedgemaakt. ,,Het terrein na CP 1 was totaal anders dan ervoor. Het eerste deel was plankgas knallen, na CP 1 waren er veel stenen, kuilen, greppels. Veel springen, draaien en keren. Helemaal mijn terrein. Maar toen begon de hele voorkant van de motor te dansen. Alles bewoog en kwam los. Doodeng en levensgevaarlijk.
Op een vlak stukje kon Verhoeven bij een paar toeschouwers met een caravannetje een sleutel 13 regelen en daarmee alles provisorisch vastzetten. ,,Een ouderwets fietsenmakerssleuteltje, maar het werkte. Ik schrok toen ik zag hoe alles vastzat: niets was geborgd. Alles kon er zo weer uitlopen. Eenmaal weer in de rios en greppels en nadat hij Pain voor de derde keer had ingehaald, kon Verhoeven tot zijn schrik zijn stuur niet meer draaien. Wel heen, maar niet terug. ,,Er was weer een bout uitgelopen en die kwam tegen de voorvork. Met de borgmoeren van de achtertanks heb ik dat weer vastgezet.
Het laatste stuk kon Verhoeven wel weer vlot doorrijden, maar met samengeknepen billen: wat zou er nu nog meer losgaan? Hij werd uiteindelijk 29ste en ver;loor een half uur. ,,Ik heb geprobeerd mijn boosheid om te zetten in motivatie, maar het vertrouwen krijg je niet zomaar terug. Mijn strategie voor vandaag was stevig doorrollen, maar daarvan is niets terecht gekomen. Tien, vijftien minuten ben je zo kwijt met twee keer stoppen en vervolgens durfde ik niet meer op 100 procent te rijden. Ik heb mezelf 235 kilometer lang zitten opvreten. ,,Ik neem alle risicos en doe mijn werk zo goed ik kan. Dan kan ik me geen prutser veroorloven. Dit mag gewoon niet gebeuren. Ik ben alle vertrouwen in mijn monteur kwijt en heb dat ook al aangegeven bij de teammanager van Sherco: ik wil een andere monteur.
Redacteur: PB Frans Verhoeven | Foto's Rallymaniacs
