Bezemer bivakkeert 60 km voor de finish in duinen van Copiapo
08-01-2012
10:45
De rit van zaterdag. Nog even alles uit de kast halen in de in twee delen gesplitste slotrit van de eerste week: een lus in de majestueuze duinen rond Copiapo. Morgen zondag wacht immers de rustdag, maar die moeten de rijders dan ook wel écht verdienen. Wie het daarentegen rustig aan wil doen, heeft nog tot zondagavond 18 uur de tijd om in te klokken in het bivak van de Chileense mijnstad, die in het najaar van 2010 het wereldnieuws haalde toen 33 verongelukte mijnwerkers, na weken van angstig zwoegen, gered werden.
Het beloofde voor de trucks een aartsmoeilijke etappe worden. Niet alleen omwille van de kathedraalhoge duinen die in het tweede etappegedeelte opduiken, maar vooral ook omdat die duinen, gezien het late startuur, vermoedelijk in het duister moesten bedwongen worden. Team Bezemer had eerder al te kennen gegeven om in dat geval de MAN in de duinen te parkeren en in afwachting van de eerste lichtstralen zondagmorgen, ter plekke in de slaapzak te kruipen… En zo geschiedde ook zaterdagavond rond 21u30 Chileense tijd. “We hebben nu een 357 km afgelegd, zitten voorbij WP8, maar nu houden we het voor vandaag voor bekeken”, meldde Cor Bezemer. “Het risico om de truck in de duisternis volledig vast te rijden of zelfs op zijn kant te zetten, is te groot geworden en dus stoppen we ermee voor vandaag. Je haalt met moeite meer dan 10 km/uur en in deze omstandigheden verder rijden is niet opportuun. Halt houden staat dan wel synoniem voor straftijd, maar we hebben onze maximale rijtijd nu toch al overschreden. Dat maakt dus geen verschil meer”.
De Antwerps - Oost-Vlaamse equipe was trouwens niet de enige om in de duinen te bivakkeren. Bij het afsluiten van de reguliere rijtijd hadden immers slechts 23 van de 67 gestarte vrachtwagens het bivak in Copiapo binnen de toegestane rijtijd bereikt! Zondagmorgen rest Cor, Daniël en Jan nog slechts een 60-tal kilometers tot de finish, dus dat moet een haalbare opdracht worden.
Nochtans was de rit 419 km lange chronorit niet onaardig begonnen voor de MAN bemanning. Na het eerste gedeelte van de opgesplitste etappe, er waren toen 143 km afgelegd, klokten ze als 38ste af. Bij WP7, op een hoogte van 1500 meter in het zand !, kwamen ze als 46ste voorbij. Bij het vallen van de avond gingen ze als 48ste onder de dekens.
Zo een nachtje onder de Zuid-Amerikaanse sterrenhemel overnachten, zal ongetwijfeld ook zijn charmes hebben… Hoofdzaak is echter dat Cor, Daniël en Jan in de loop van zondag nog wat van de rustdag kunnen genieten in Copiapo.
De rituitslag van SS7 en de stand aan de rustdag volgen in een later bericht.
