De tweede etappe van de Dakar Rally was een onverwacht heftige, maar Frits van Eerd reed er probleemloos doorheen. “Het was zeker pittig, maar niet voor ons.” Van Eerd wist flink wat plaatsen goed te maken onderweg en finishte als zestiende.
Dat hij pas als 27ste truck van start mocht gaan in de tweede etappe – een gevolg van een kapotte band in de eerste proef – zat Van Eerd niet lekker. “Dat rijd je in het stof van de rest voor je en dat is een ellende. Maar onze snelheid was goed en we konden er al meteen een aantal inhalen.” Van Eerd moest zichzelf wel even ‘resetten’ na de tegenslag van een dag eerder en de neiging onderdrukken te gehaast tijd te willen goedmaken. “Ik heb bewust een beetje gas terug genomen om uit de problemen te blijven. Er komen nog genoeg lange etappes en dat is goed voor mij. Die heb ik nodig om weer naar voren te komen. Ik heb de kilometers nodig: ik rij naar iedere auto toe die voor me rijdt, maar het kost tijd om er voorbij te komen. Wat mij betreft hoeven ze de derde etappe dus ook niet in te korten. Laat maar doorgaan: het is de Dakar. Ik vond dit ook een heel mooie, typische Dakardag.” Ook een zware proef als de tweede etappe bleek in het voordeel van Van Eerd. Her en der zag hij auto’s en trucks in de duinen staan. “Ik heb er veel zien staan en ook veel laten staan. In 2009 – mijn eerste Dakar – lag ik in die duinen op mijn kop en heb ik er de nacht moeten doorbrengen. Daar had ik geen trek in. Wij reden er fluitend doorheen. We zijn niet één keer uit de cabine geweest, terwijl het toch echt niet gemakkelijk was in die duinen.” X Dakar-teamgenoot Eimbert Timmermans kwam laat in de avond als 42ste aan in San Rafael.
Etappe 3: San Rafael – San Juan Verbinding: 295 km Special: 301 km Een deel van de proef wordt hoogstwaarschijnlijk afgelast. Welk deel is nog niet bekend. Volgens de oorspronkelijke planning zouden de trucks om 13.18 uur (17.18 uur Nederlandse tijd) aan de special beginnen. Na 263 kilometer special scheiden de wegen van de motoren en de auto’s. De motorrijders klimmen vervolgens naar 4300 meter hoogte en dalen af naar hun eigen bivak. Voor hen is het de eerste helft van de eerste marathonetappe, waarin ze geen assistentie of reserve-onderdelen tot hun beschikking hebben. De auto’s en trucks gaan de andere kant op, over een route met veel stenen die naar verwachting veel vergt van het materiaal.
